Hasło: Achelis

Achelis Ernst Christian, ur. 13 I 1838, Brema, zm. 14 IV 1912, Marburg, duchowny i teolog ewangelicki; od 1860 prowadził działalność duszpasterską w Kościele ewangelicko-reformowanym; od 1882 prof. teologii praktycznej na uniw. w Marburgu, kaznodzieja uniwersytecki tamże; 1898 radca synodalny Kościoła ewangelickiego; autor standardowego wówczas podręcznika teologii praktycznej Lehrbuch der Praktischen Theologie (t. 1-2 1890-91, wyd. 3, t. 1-3 1911), który obejmował naukę o: 1) Kościele i urzędzie, 2) kulcie, 3) kaznodziejstwie, nauczaniu i duszpasterstwie, 4) misji wśród pogan i Żydów, 5) tzw. regimencie kośc.; poszczególne dziedziny działalności praktycznej A. uprawomocniał teologicznie i historycznie, następnie oceniał z perspektywy socjol. i psychol. (odniesienia Kościoła do świata), próbując im nadać sens rel. i etyczny; mimo że był to ówcześnie jeden z najpopularniejszych podręczników, uwzględniający bogaty materiał źródłowy, zarzucano mu przesadne historyzowanie działalności pastoralnej. A. był autorem wielu inicjatyw kośc. i zwolennikiem reformy, m.in. krytykował użycie pojęcia "duchowieństwo" jako sprzecznego z istotą ewangelicyzmu, domagał się zwiększenia roli osób świeckich w życiu Kościoła, a także rewizji nauki i praktyki ordynacji (ślubowanie ordynacyjne miało odnosić się nie tyle do dosłownego brzmienia tekstów ksiąg wyznaniowych, ile przede wszystkim do ich sensu w kontekście nauki o fides iustificans wierze usprawiedliwiającej); Die Bergpredigt nach Matthaus und Lukas, exegetisch und kritisch untersucht (1875), Grundri der Praktischen Theologie (1893).

praca bielsko biała lub jarmark praca bielsko biała. - Piece co - szkolenia angielskiego